اي معلم دشت سرخ عاطفه
با تو مي شد غنچه ها را ناز كرد
با تو مي شد سبز همپاي نسيم
تا فراسوي افق پرواز كرد
مي توان با هر نگاه آبي ات
عكس زيباي شقايق را كشيد
ميتوان با هجي آرام تو
شادمان تا شهر پيچك ها دويد
با تبسم هاي گرمت مي توان
به تمام ياس ها لبخند زد
با نسيم پاك يادت مي توان
عشق را با هر دلي پيوند زد
در تپش هاي دل هر غنچه اي
هر زمان و هركجا روياي تست
مرهم زخم تمام ياس ها
قطره اي احساس از درياي تست
در گلستان سپيد مدرسه
عطر جان بخش شقايق ها تويي
در ميان غنچه هاي باغ عشق
رز تويي نرگس تويي مينا تويي
اي كه خورشيد ميان آسمان
با اميد چشم هايت زنده است
اي كه اقيانوس دانش از رخت
وز نگاه آبي ات شرمنده ست
اي معلم دشت سرخ عاطفه
با تو مي شد يك شقايق را سرود
دوستت دارم از اعماق وجود
بر تو صد ها شاخه گل صدها درود
